Street Racer

Opis

Street Racer Extra stanowił element strategii wydawniczej Ubisoftu, mającej na celu przeniesienie popularnych serii 16-bitowych w erę 32-bitową, po udanych premierach na SNES, Mega Drive, Amigę oraz PlayStation. Produkcja podąża wytyczonymi przez Super Mario Kart ścieżkami, umiejętnie łącząc zręcznościowe wyścigi z mechanikami walki. Gracze otrzymują do wyboru ośmiu ekscentrycznych zawodników, z których każdy dysponuje unikalnym pojazdem oraz dedykowanymi trasami.

W praktyce tytuł ten wykorzystał ogromny potencjał drzemiący w architekturze Saturna, opartej na dwóch procesorach 32-bitowych. Edycja na Saturna oferuje 24 tory rozmieszczone w zróżnicowanych środowiskach oraz pięć trybów rozgrywki: Championship, Single Race, Time Trial, Rumble (tryb walki) oraz Soccer (nietypowa wariacja piłki nożnej, w której gracze spychają gigantyczną piłkę do bramki). Choć oprawa graficzna względem 16-bitowych pierwowzorów zyskała płynniejszy scaling, bogatszą paletę barw i detale w tle, ówcześni krytycy słusznie zauważali, że tytuł odstawał od ówczesnych tuzów gatunku, takich jak Sega Rally Championship czy Daytona USA. Z perspektywy czasu oceniam to jako kolejny dowód na obsesyjną pogoń za 3D, zanim hardware był na to gotowy, podczas gdy 2D na Saturnie osiągnęło swój technologiczny szczyt — paradoksalnie, te dwuwymiarowe tytuły starzeją się z ogromną klasą, w przeciwieństwie do wczesnych gier 3D. Produkcja wspierała do ośmiu graczy jednocześnie przy wykorzystaniu dwóch adapterów 6-player adaptor, choć czytelność na podzielonym ekranie była zrozumiałe ograniczona.

Przyjęcie gry w roku premiery było mieszane. Mimo różnorodności tras i chaosu w trybie wieloosobowym, tytuł postrzegano jako wtórny klon Mario Kart, któremu trudno było przebić się przez ofertę Segi. Współczesna perspektywa drastycznie zmienia ten odbiór. Street Racer Extra znacząco rozbudował formułę wyścigów gokartowych, oferując zabawę dla ośmiu osób na podzielonym ekranie – wynik, którego nie osiągnęło nawet Mario Kart 64. Podczas gdy uwaga epoki skupiona była na nowinkach technicznych w 3D, dzisiaj to właśnie zaawansowane tytuły 2D prezentują się znacznie bardziej estetycznie i ponadczasowo.