Street Racer

Beschrijving

Street Racer Extra maakte deel uit van het streven van Ubi Soft om hun 16-bit franchises naar het 32-bit tijdperk te tillen, voortbouwend op eerdere verschijningen van Street Racer op de SNES, Mega Drive, Amiga en PlayStation. De game hanteert de blauwdruk van Nintendo’s Super Mario Kart, waarbij arcade-races worden gecombineerd met gevechtsmechanieken. Spelers kiezen uit een selectie van acht excentrieke personages, elk met hun eigen voertuig en thematische circuits. In essentie betekende dit dat een 16-bit titel werd losgelaten op de relatief onbegrensde rekenkracht van de dubbele 32-bit CPU’s van de Saturn, ondersteund door een reeks coprocessors. Deze Saturn-editie bevat 24 circuits verspreid over diverse omgevingen en vijf spelmodi: Championship, Single Race, Time Trial, Rumble (een battle-modus) en Soccer (een eigenzinnige modus waarin spelers een reusachtige bal in doelen moeten manoeuvreren). Grafisch gezien verbeterde de Saturn-versie de 16-bit originelen met vloeiendere schaling, rijkere kleuren en gedetailleerdere achtergronden, al merkten critici destijds op dat het nog steeds gedateerd oogde in vergelijking met moderne 3D-racers als Sega Rally Championship of Daytona USA. Persoonlijk vind ik dit een typisch geval van een wanhopige drang naar 3D terwijl de hardware daar nog niet klaar voor was, in plaats van te vertrouwen op 2D, wat op de Saturn werkelijk tot volle wasdom kwam. Ironisch genoeg zijn deze 2D-titels uitstekend verouderd, terwijl vroege 3D-producties vaak slecht door de tand des tijds zijn gekomen. De game bood ondersteuning voor acht spelers tegelijkertijd via twee van Saturn’s 6-player adaptors, al was de zichtbaarheid in split-screen begrijpelijkerwijs beperkt. De ontvangst in die tijd was gemengd. Ondanks de variëteit aan banen en het chaotische multiplayer-plezier, werd het gezien als een ongeïnspireerde Mario Kart-kloon die moeite had om zich te onderscheiden van Sega’s eigen racegames. In retrospectief is dit perspectief verschoven. Street Racer Extra bouwde aanzienlijk voort op de formule en bood split-screen voor acht spelers, iets wat Super Mario Kart niet kon en zelfs de latere Mario Kart 64 niet zou evenaren. Waar de aandacht destijds uitging naar de transitie naar 3D, blijken deze geavanceerde 2D-titels uit hetzelfde tijdperk nu veel duurzamer en gepolijster.