Street Racer

Beschrijving

Street Racer maakte deel uit van Ubi Soft’s strategie om zijn 16-bit franchises naar het 32-bit tijdperk te tillen, na eerdere releases op de SNES, Mega Drive, Amiga en PlayStation. De game volgt de blauwdruk van Nintendo’s Super Mario Kart en combineert arcade-racen met gevechtsmechanieken. Spelers kiezen uit een selectie van acht excentrieke personages, elk met hun eigen voertuigen en thematische circuits.

In feite werd hiermee een 16-bit titel losgelaten op de relatief ruime rekenkracht van de Saturn’s dubbele 32-bit CPU’s en ondersteunende processors. De Saturn-editie bevatte 24 circuits verspreid over diverse omgevingen, met vijf spelmodi: Championship, Single Race, Time Trial, Rumble (een gevechtsmodus) en Soccer (een unieke modus waarin spelers een reusachtige bal in goals moeten duwen). Grafisch verbeterde de Saturn-versie de 16-bit originelen met vloeiendere schaling, rijkere kleuren en gedetailleerdere achtergronden, al merkten critici op dat het visueel gedateerd oogde in vergelijking met 3D-racers van die tijd zoals Sega Rally Championship of Daytona USA. Naar mijn mening is dit een klassiek voorbeeld van de drang naar 3D terwijl de hardware nog niet volledig was geoptimaliseerd, in plaats van te vertrouwen op de 2D-kracht die de Saturn op zijn hoogtepunt zo typeerde. Ironisch genoeg zijn deze 2D-games goed verouderd, terwijl vroege 3D-titels vaak de tand des tijds slecht hebben doorstaan. De game ondersteunde tot acht spelers tegelijk, waarvoor twee van de Saturn 6-player adaptors vereist waren, hoewel de zichtbaarheid op een gedeeld scherm begrijpelijkerwijs beperkt was.

De ontvangst destijds was gemengd. Ondanks de variëteit aan circuits en het chaotische multiplayer-plezier, werd het gezien als een ongeïnspireerde Mario Kart-kloon die moeite had zich te onderscheiden van Sega’s eigen racegames. Achteraf bezien is dat perspectief veranderd. Street Racer Extra bouwde aanzienlijk voort op de Mario Kart-formule en bood split-screen voor acht spelers, terwijl Super Mario Kart er slechts twee ondersteunde – een aantal dat zelfs de latere Mario Kart 64 niet kon evenaren. Terwijl de aandacht destijds volledig uitging naar de overstap naar 3D, ogen de geavanceerde 2D-titels uit die periode tegenwoordig gepolijster en duurzamer.