Stuntman (Platinum)

Paglalarawan

Sa Stuntman, lumihis ang Reflections Interactive mula sa open-world crime formula ng Driver para maghatid ng isang linear at objective-based na karanasan na nagpapakita ng buhay ng isang Hollywood stunt performer. Kinukuha ng pamagat na ito ang interes ng industriya sa mga ‘behind-the-scenes’ na DVD extras, kung saan iniwan ang kalayaan sa paglilibot sa lungsod para sa mga nakatakdang set pieces. Sinasalamin nito ang direksyong pampagdisenyo na nagbigay-diin sa mastery sa pamamagitan ng trial-and-error at cinematic flair, na nagsisilbing kakaibang pagbabago mula sa mga arcade racer ng panahong iyon dahil nangangailangan ito ng pagiging perpekto sa halip na bilis lamang.

Ang gameplay ay nakatuon sa Career Mode kung saan kailangang tapusin ng mga manlalaro ang mga stunt para sa anim na kathang-isip na pelikula, kabilang ang Toothless in Wapping na hango sa istilo ni Guy Ritchie at ang parodiya sa Dukes of Hazzard na A Whoopin’ and a Hollerin’. Hindi tulad ng mga tradisyunal na driving games, ang tagumpay ay nakadepende sa isang Director na nagbibigay ng mga command (tulad ng “Left! Over! Jump! Action!”) na dapat isagawa nang may sakto at mabilis na timing. Ang hindi pag-abot sa mark o pagbangga ay magreresulta sa agarang “Cut!” at pilit na pag-uulit. Ipinakilala rin ng iterasyong ito ang Stunt Constructor, isang arena mode kung saan maaaring mag-unlock ang mga manlalaro ng mga props (ramps, loops, fire rings) upang bumuo at sumubok ng sariling mga kursong lumalaban sa physics.

Gumamit ang development ng evolved na bersyon ng physics engine ng Driver, na nagbigay sa mga sasakyan ng kakaibang “mabigat” at suspension-focused na handling model. Isang mahalagang feature ang “Replay” system, na nagpapahintulot sa mga manlalaro na panoorin ang kanilang matagumpay na runs na in-edit nang may dramatic camera angles at visual filters upang magmukhang isang theatrical trailer. Naharap ang bersyon sa PlayStation 2 sa ilang isyu, lalo na ang matagal na load times sa pagitan ng mga pag-ulit; dahil nangangailangan ang laro ng dose-dosenang pagtatangka upang maperpekto ang isang eksena, ang 20-30 segundong reload time ay naging malaking sanhi ng pagkadismaya ng mga manlalaro. Ang PAL release ay kilala rin bilang isang “tamad” na port, na tumatakbo sa 50Hz na may mas mabagal na bilis ng laro, lalo na ang mga AI vehicle, kumpara sa NTSC counterpart nito.

Nakatanggap ang Stuntman ng polarising na pagtanggap, kung saan nahati ang mga kritiko sa pagitan ng husay ng konsepto nito at brutalidad ng execution. Pinuri ng mga magazine reviewer ang realistic vehicle physics at ang satisfaction ng pagkuha ng perpektong take, bagaman madalas nilang kinokritika ang hindi mapagpatawad na difficulty curve at ang “trial-and-loading-screen” na gameplay loop. Pinakamalakas ang pagtanggap nito sa mga hardcore driving fans na nakaka-appreciate sa simulation aspects, habang ang mga casual player ay madalas na nahihirapan sa istriktong pass/fail mechanics. Sa pagbabalik-tanaw, itinuturing ito bilang isang cult classic na may napakagandang premise, na naaalala dahil sa matinding hamon nito. Inilathala ng Infogrames (sa ilalim ng Atari brand) noong 2002, ang UK Platinum na bersyong ito ay inilabel muli para sa merkado ng Australia.