Eternal Darkness ~13 Cursed People~

Beschrijving

Eternal Darkness ~13 Cursed People~, internationaal bekend als Eternal Darkness: Sanity’s Requiem, volgt Alexandra Roivas die in het heden de moord op haar grootvader onderzoekt. Ze stuit daarbij op de Tome of Eternal Darkness, die haar meevoert naar de levens van twaalf andere personages — Romeinse centurio’s, monniken, danseressen, geleerden en soldaten — die elk worden ‘uitgenodigd’ in de strijd tegen de Ancients. Het lezen van het boek transporteert spelers naar het lot van deze dertien vervloekte individuen. Elk personage ervaart de corrumperende invloed van deze Ancients, en hun verhalen verweven zich tot een langdurige menselijke strijd tegen deze Lovecraftiaanse krachten.

Onder de personages bevinden zich een Romeinse centurio in 26 v.Chr., een Frankische boodschapper in 814 n.Chr. die langzaam ontbindt na het openen van een vervloekte rol, en Ellia, een tempeldanseres uit 1150 n.Chr. die geofferd wordt. Ook Karim, een Perzische zwaardvechter uit 565 n.Chr., raakt verbonden aan het boek. Andere figuren zijn Paul Luther, een franciscaanse monnik in 1485 n.Chr. die ketterij in een kathedraal ontdekt; Roberto Bianchi, een architect in 1460 n.Chr. die gedwongen wordt een toren te ontwerpen voor verboden rituelen; oorlogscorrespondent Peter Jacob in 1916 n.Chr. die gruwelen onder een Frans slagveld documenteert; en Edward Roivas, Alexandra’s grootvader, die in de 20e eeuw een van de bewakers van het boek wordt voor zijn dood. Samen vormen deze dertien vervloekte zielen een tragische anthologie, elk getekend door corruptie, opoffering of waanzin. De Japanse subtitel benadrukt deze ensemble-structuur als een wandtapijt van gedoemde levens, terwijl de westerse subtitel, Sanity’s Requiem, de nadruk legt op de psychologische horror en de ‘sanity effects’ die de waarneming van de speler vertroebelen door de vierde muur te doorbreken met hallucinaties, valse systeemfouten en vervormde beelden.

De game kende een moeizaam ontwikkelingsproces. Het project startte eind jaren 90 bij Silicon Knights als titel voor de Nintendo 64. Vroege versies werden in 1999 getoond, maar de enorme schaal met dertien speelbare personages over verschillende tijdperken en een complex sanity-systeem bleek te zwaar voor de N64-hardware. De ontwikkeling liep vast, waarna Nintendo en Silicon Knights overstapten naar de GameCube om de visie te realiseren. Ondanks de lange doorlooptijd werd de uiteindelijke uitgave lovend ontvangen. Eternal Darkness oogstte bewondering voor zijn ambitieuze narratief en beklemmende sfeer, al bleef het commercieel achter bij de mainstream titels voor de GameCube. Achteraf beschouwd is de game minder een psychologische thriller en meer een tragische anthologie van gedoemde levens.