Eternal Darkness ~13 Cursed People~

คำอธิบาย

Eternal Darkness ~13 Cursed People~ หรือที่รู้จักในระดับสากลว่า Eternal Darkness: Sanity’s Requiem พาผู้เล่นติดตามเรื่องราวของ Alexandra Roivas ที่กำลังสืบสวนคดีฆาตกรรมคุณปู่ของเธอในยุคปัจจุบัน จนกระทั่งได้ค้นพบ Tome of Eternal Darkness คัมภีร์ต้องสาปที่นำพาเธอไปสัมผัสชีวิตของตัวละครอีกสิบสองคน ไม่ว่าจะเป็นนายทหารโรมัน นักบวช นักเต้น นักวิชาการ และทหาร ซึ่งทุกคนต่างถูก “รับเชิญ” เข้าสู่การต่อสู้กับเหล่า Ancients การอ่านคัมภีร์เล่มนี้คือการดึงผู้เล่นเข้าสู่โชคชะตาของบุคคลทั้งสิบสามที่ต้องเผชิญกับอิทธิพลชั่วร้ายและการบิดเบือนของเหล่าอสุรกายในรูปแบบที่ชวนให้นึกถึงงานเขียนของ Lovecraft

ตัวละครในเกมครอบคลุมตั้งแต่ทหารโรมันในปี 26 ก่อนคริสตกาล เมสเซนเจอร์ชาวแฟรงก์ในปี ค.ศ. 814 ที่ค่อยๆ เน่าเปื่อยหลังจากเปิดม้วนคัมภีร์ต้องสาป Ellia นักเต้นในวิหารปี ค.ศ. 1150 ที่ถูกสังเวยต่อเหล่า Ancients Karim นักดาบชาวเปอร์เซียในปี ค.ศ. 565 ที่ผูกพันชีวิตไว้กับคัมภีร์ รวมถึงบุคคลอื่นๆ อย่าง Paul Luther นักบวชฟรานซิสกันในปี ค.ศ. 1485 ที่ค้นพบความนอกรีตในวิหาร Roberto Bianchi สถาปนิกในปี ค.ศ. 1460 ผู้ถูกบังคับให้ออกแบบหอคอยสำหรับพิธีกรรมต้องห้าม Peter Jacob นักข่าวสงครามในปี ค.ศ. 1916 ผู้บันทึกความสยดสยองใต้สนามรบฝรั่งเศส และ Edward Roivas คุณปู่ของ Alexandra ที่กลายเป็นผู้พิทักษ์คัมภีร์ในศตวรรษที่ 20 ก่อนที่จะถูกฆาตกรรม ทั้งสิบสามชีวิตนี้ร้อยเรียงกันเป็นโศกนาฏกรรมที่เต็มไปด้วยการเสียสละและความบ้าคลั่ง โดยชื่อภาษาญี่ปุ่นของเกมเน้นย้ำถึงโครงสร้างแบบรวมกลุ่มของผู้โชคร้ายเหล่านี้ ในขณะที่ชื่อเวอร์ชันตะวันตก Sanity’s Requiem มุ่งเน้นไปที่ความสยองขวัญทางจิตวิทยาและระบบ “sanity effects” ที่คอยบิดเบือนการรับรู้ของผู้เล่น ไม่ว่าจะเป็นภาพหลอน ข้อผิดพลาดของระบบปลอมๆ หรือวิชวลที่บิดเบี้ยวซึ่งทลายกำแพงที่สี่ระหว่างเกมกับผู้เล่นอย่างชาญฉลาด

เกมนี้มีวงจรการพัฒนาที่ยาวนานและซับซ้อน เริ่มต้นจากโปรเจกต์ของ Silicon Knights บนเครื่อง Nintendo 64 ในช่วงปลายยุค 90 แม้จะมีการโชว์ตัวเกมในช่วงปี 1999 แต่ด้วยขอบเขตของเนื้อเรื่องที่มีตัวละครถึงสิบสามคนข้ามผ่านยุคสมัยและระบบเกมที่ซับซ้อน ทำให้ฮาร์ดแวร์ยุคนั้นไม่สามารถรองรับได้เต็มที่ การพัฒนาจึงย้ายมาสู่เครื่อง GameCube ซึ่งมีพลังประมวลผลเพียงพอที่จะถ่ายทอดวิสัยทัศน์นี้ออกมาได้ แม้จะใช้เวลาพัฒนาเนิ่นนาน แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับได้รับคำชื่นชมอย่างสูงในแง่ของวิธีการเล่าเรื่องที่ทะเยอทะยานและบรรยากาศที่กดดัน แม้ว่าในเชิงพาณิชย์จะทำได้ไม่ดีเท่าเกมหลักอื่นๆ ของ Nintendo ในยุคนั้น แต่เมื่อมองย้อนกลับไป Eternal Darkness ไม่ใช่แค่เกมสยองขวัญทั่วไป แต่เป็นมหากาพย์แห่งโศกนาฏกรรมที่เปี่ยมด้วยคุณค่าเหนือกาลเวลา