Eternal Darkness ~13 Cursed People~

Paglalarawan

Ang Eternal Darkness ~13 Cursed People~, na mas kilala sa labas ng Japan bilang Eternal Darkness: Sanity’s Requiem, ay sumusunod sa paglalakbay ni Alexandra Roivas habang iniimbestigahan niya ang pagpaslang sa kanyang lolo. Sa kanyang paghahanap, natuklasan niya ang Tome of Eternal Darkness na nagdadala sa kanya sa buhay ng labindalawang iba pang karakter—mga Roman centurion, monghe, mananayaw, iskolar, at sundalo—na pawang “inimbitahan” sa pakikipaglaban laban sa mga Sinaunang Nilalang (Ancients). Ang bawat karakter ay dumaranas ng masamang impluwensya ng mga Ancient, at ang kanilang mga kwento ay nagtatagpo upang ipakita ang matagal na labanan ng sangkatauhan laban sa mga Lovecraftian forces na ito.

Kabilang sa mga karakter ang isang Roman centurion noong 26 BC; isang Frankish messenger noong 814 AD na unti-unting nabubulok matapos buksan ang isang sinumpang scroll; si Ellia, isang mananayaw sa templo noong 1150 AD na inialay sa mga Ancient; at si Karim, isang Persian swordsman noong 565 AD na natali sa tome. Ang iba pang mga tauhan ay sina Paul Luther, isang Franciscan monk noong 1485 AD na nakadiskubre ng erehiya sa loob ng isang katedral; Roberto Bianchi, isang arkitekto noong 1460 AD na napilitang magdisenyo ng tore para sa mga ipinagbabawal na ritwal; Peter Jacob, isang war reporter noong 1916 AD na nagdokumento ng mga lagim sa ilalim ng isang battlefield sa France; at si Edward Roivas, ang lolo ni Alexandra, na naging isa sa mga tagapangalaga ng tome noong ika-20 siglo bago siya pinaslang. Ang labintatlong sumpain na indibidwal na ito ay bumubuo ng isang trahikong antolohiya, kung saan ang bawat isa ay humaharap sa kapalarang puno ng korapsyon, sakripisyo, o kabaliwan. Binibigyang-diin ng subtitle ng Japanese version ang ensemble structure nito, habang ang Western subtitle na Sanity’s Requiem ay nagbibigay-diin sa psychological horror at ang mga “sanity effects” na bumabali sa fourth wall sa pamamagitan ng mga guni-guni, maling system errors, at mga nakaka-distort na visuals.

Ang laro ay dumaan sa isang mahaba at magulong development cycle. Nagsimula ang proyekto sa Silicon Knights noong huling bahagi ng 1990s para sa Nintendo 64. Bagama’t naipakita na ito sa publiko noong 1999, ang laki ng laro—na may labintatlong playable characters sa iba’t ibang panahon at komplikadong sanity system—ay hindi kinaya ng hardware ng N64. Inilipat ang development sa GameCube upang maisakatuparan ang orihinal na bisyon. Sa kabila ng matagal na paghihintay, nakatanggap ang laro ng positibong kritisismo para sa ambisyosong pagkukwento at nakakakilabot na atmospera nito, bagaman hindi ito naging kasing-tagumpay ng ibang mainstream titles ng Nintendo sa GameCube. Sa kasalukuyan, ang larong ito ay itinuturing na hindi lamang isang psychological thriller, kundi isang madilim na antolohiya ng mga buhay na nakatadhana sa trahedya.