Tales of Eternia

Beschrijving

Tales of Eternia is het derde hoofddeel in de langlopende RPG-reeks van Namco en vormt het technische hoogtepunt voor 2D-animatie op de PlayStation 1. Het spel beslaat drie discs en volgt Reid Hershel en Farah Oersted wanneer zij een mysterieus meisje ontmoeten genaamd Meredy, die een vreemde taal spreekt genaamd “Melnics”. Het verhaal draait om de naderende botsing tussen twee tweelingwerelden, Inferia en Celestia, die worden gescheiden door de Orbus Barrier. Om de “Grand Fall” te voorkomen, moet de groep tussen deze twee contrasterende rijken reizen: de ene een weelderig, traditioneel fantasielandschap en de andere een technologisch geavanceerde wereld vol stormen, terwijl ze de kracht van elementaire geesten genaamd Greater Craymels oproepen. Eternia is opmerkelijk vanwege de toevoeging van multiplayer, een primeur voor de serie, waarbij maximaal vier spelers elk een personage uit de groep kunnen besturen.

Tijdens de oorspronkelijke release werd de titel alom geprezen om het snelle Aggressive Linear Motion Battle System (A-LMBS), dat de gevechtssnelheid en combo-complexiteit aanzienlijk verhoogde ten opzichte van zijn voorgangers. Critici loofden de hoogwaardige 2D-spritework en de met de hand getekende achtergronden, die dienden als een levendig tegenwicht voor de agressieve verschuiving in de industrie naar vroege 3D-modellen. De internationale release werd echter berucht door een merkbeslissing in Noord-Amerika om het spel te hernoemen naar Tales of Destiny II. Hoewel dit bedoeld was om voort te bouwen op de naamsbekendheid van de vorige westerse release, werd de beslissing bekritiseerd omdat het onnodige verwarring zaaide; het spel heeft namelijk geen enkele directe narratieve connectie met het originele Tales of Destiny. Het was typische westerse marketing uit dat tijdperk, waarbij vaak twijfelachtige beslissingen werden genomen. Desondanks was het spel een commercieel succes, met bijna een miljoen verkochte exemplaren, wat de reputatie van de serie voor grootschalige, door anime geïnspireerde productiewaarden verstevigde.

Terugkijkend wordt Tales of Eternia beschouwd als een van de meest verfijnde 2D-rollenspellen ooit, waarbij de technische fundamenten van de eerdere 32-bit titels tot in de puntjes werden geperfectioneerd. Vandaag de dag wijzen velen dit aan als de gouden standaard voor het klassieke tijdperk van de franchise, specifiek vanwege het diepgaande elementaire magiesysteem en de introductie van Skits, die zorgden voor betekenisvolle karakterontwikkeling buiten het hoofdscript om. De naamgevingscontroverse blijft een interessant punt, aangezien dit er uiteindelijk toe leidde dat het daadwerkelijke vervolg op Tales of Destiny (uitgebracht op de PlayStation 2) jarenlang niet werd gelokaliseerd om verdere marktverwarring te voorkomen (wederom applaus voor marketeers die spelers onderschatten alsof ze onverstandig waren). Helaas verwijderde de latere PSP-port de multiplayer volledig, op een platform dat hier juist uitstekend gebruik van had kunnen maken. Deze originele uitgave op drie discs blijft een waardevolle ervaring dankzij de naadloze prestaties, coöperatieve gameplay en de enorme hoeveelheid aan zijmissies en minigames.