D no Shokutaku 2

Beschrijving

D no Shokutaku 2 (letterlijk: D’s Eettafel 2) volgt Laura Parton nadat terroristen haar vliegtuig kapen en het neerstort na een meteorietinslag in Noord-Canada. Ze ontwaakt in een afgelegen hut met overlevende Kimberly Fox, zonder herinnering aan de acht dagen na de crash, terwijl mede-passagiers veranderen in plantachtige wezens. Het mysterie groeit van een strijd om persoonlijk overleven uit tot een apocalyptisch conflict vol infecties, religieuze symboliek en een destructieve kracht die door de meteoriet naar de aarde is gebracht. Hoewel op de markt gebracht als vervolg op de originele D, deelt het weinig meer dan de protagonist Laura, die terugkeert als een ‘digitale actrice’ in een volledig nieuw verhaal.

De lange filmische sequenties wisselen tussen horror, melodrama, filosofische reflectie en opzettelijke absurditeit, wat het bevroren landschap een sfeer geeft die uniek is voor elke Dreamcast-titel. Laura doorkruist de sneeuw vanuit een derdepersoonsperspectief, reizend tussen hutten en faciliteiten, terwijl willekeurige ontmoetingen de verkenning onderbreken met stationaire vuurgevechten in de eerste persoon. Face-button commando’s draaien haar naar aanvallende wezens, de analoge stick bestuurt het richten, en verslagen vijanden leveren ervaring op die haar maximale gezondheid verhoogt. Haar machinepistool heeft onbeperkte munitie, terwijl een jachtgeweer dieren doodt wiens vlees gezondheid herstelt. Interieuronderzoek gebruikt vaste eerstepersoonsbeelden en contextuele beweging, waardoor het tempo verschuift naar observatie en objectinteractie. Laura draagt ook een camera bij zich, waarbij foto’s op de VMU worden opgeslagen voor latere bekijking, terwijl de uitgebreide cinematics van het avontuur een aanzienlijk deel van de speelduur beslaan.

De ontwikkeling begon aanvankelijk voor de geannuleerde 3DO M2-hardware van Panasonic onder een volledig ander concept, en was naar verluidt grotendeels voltooid voordat Kenji Eno die versie verliet en het project herbouwde voor de Dreamcast. Het volgt ook Enemy Zero in het gebruik van Laura als een terugkerende digitale actrice in plaats van een personage met een doorlopende verhaallijn. Vergeleken met Resident Evil Code: Veronica is de titel mechanisch minder gedisciplineerd maar formeler onvoorspelbaar; het wisselt van genre wanneer het verhaal een andere interactiemodus vereist.

De ontvangst destijds was verdeeld; critici prezen het verhaal, de sfeer, de muziek, de visuele regie en de gedurfde genrewisselingen, terwijl ze kritiek hadden op het repetitieve reizen door sneeuwvelden, onvermijdelijke schade, gevoelige besturing, willekeurige gevechten en lange periodes met weinig betekenisvolle spelercontrole. Hoewel het verhaal meeslepend kan zijn, werkt de experimentele benadering van de gameplay vaker als een zwakte dan als een diepgang. De reputatie van de game is inmiddels sterker onder cult-horrorverzamelaars dan het was onder actiespelers bij de oorspronkelijke release.